
Jaffna Port யாழ்ப்பாணம்…
Jaffna Port யாழ்ப்பாணம்… பல நூறு ஆண்டுகால வரலாற்றையும், பல்வேறு பண்பாட்டுப் படையெடுப்புகளையும் தன் நெஞ்சில் சுமந்து நிற்கும் ஒரு வரலாற்று பூமி. இந்த யாழ்ப்பாண மண்ணின் வீரத்திற்கும், கால மாற்றங்களுக்கும் ஒரு மௌன சாட்சியாக, கடலலைகளின் தாலாட்டோடு கம்பீரமாக நிமிர்ந்து நிற்கின்றது ‘யாழ்ப்பாணக் கோட்டை’. இன்று நாம், பல்வேறு ஏகாதிபத்திய அரசுகளின் அதிகார மையமாகத் திகழ்ந்து, பின்னர் போரின் வடுக்களைச் சுமந்து, இன்று மீண்டும் தன் பழம்பெருமையோடு வீறுகொண்டெழுந்து நிற்கும் யாழ்ப்பாணக் கோட்டையின் முழுமையான வரலாற்றைக் காணவிருக்கின்றோம்.
வரலாற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டினால், இந்தக் கோட்டையின் தோற்றம் பதினேழாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்திற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கின்றது. கி.பி. ஆயிரத்து அறுநூற்று பதினெட்டாம் ஆண்டு, யாழ்ப்பாண இராச்சியத்தின் இறுதி மன்னனான சங்கிலியனைத் தோற்கடித்த பின்னர், போர்த்துக்கேயர்களால் இந்தக் கோட்டை முதன்முதலில் நிர்மாணிக்கப்பட்டது. பிலிப் டி ஒலிவேரா என்ற போர்த்துக்கேயத் தளபதியின் வழிகாட்டலில், உள்ளூர் மக்களின் கிளர்ச்சிகளை ஒடுக்குவதற்காகவும், தமது வர்த்தக மற்றும் நிர்வாக வசதிக்காகவும் ஒரு சிறிய சதுர வடிவிலான கோட்டையாக இது ஆரம்பத்தில் கட்டியெழுப்பப்பட்டது.
அதன் பின்னர், ஆயிரத்து அறுநூற்று ஐம்பத்து எட்டாம் ஆண்டு, இந்தக் கோட்டை ஒல்லாந்தர்களின் வசம் வீழ்ந்தது. ஒல்லாந்தர்களின் காலத்தில்தான் இந்தக் கோட்டை தனது முழுமையான பிரம்மாண்டத்தை அடைந்தது எனலாம். ரைக்கிலோப் வான் கூன்ஸ் என்பவரின் காலத்தில், இது ஒரு நட்சத்திர வடிவிலான, அதாவது ஐந்து முனைகளைக் கொண்ட மாபெரும் கோட்டையாக விரிவுபடுத்தப்பட்டது. ஆசியாவிலேயே மிகச் சிறந்த முறையில் வடிவமைக்கப்பட்ட, மிக வலிமையான ஒல்லாந்தர் கோட்டையாக இது புகழ்பெற்று விளங்கியது. குறிப்பாக, இந்தக் கோட்டையின் மதிற்சுவர்கள் யாழ்ப்பாணக் கடலோரங்களில் கிடைக்கும் முருகைக்கற்களைக் கொண்டு, அதீத கலைநயத்துடனும் வலிமையுடனும் கட்டப்பட்டமை இதன் தனிச்சிறப்பாகும்.
ஒல்லாந்தர்களைத் தொடர்ந்து, ஆயிரத்து எழுநூற்று தொண்ணூற்று ஐந்தாம் ஆண்டு பிரித்தானியர்கள் இந்தக் கோட்டையைக் கைப்பற்றினர். இந்தக் கோட்டையின் உள்ளே ஒல்லாந்தர் கால தேவாலயம், ஆளுநர் மாளிகை, சிறைச்சாலைகள், மற்றும் பிரம்மாண்டமான மணிக்கூட்டுக் கோபுரம் என ஒரு சிறிய நகரமே இயங்கி வந்தது. பிரித்தானியர் காலத்திலும், அதன் பின்னர் இலங்கை சுதந்திரம் அடைந்த பின்னரும், யாழ்ப்பாணத்தின் முக்கிய நிர்வாக மையமாக இந்தக் கோட்டையே திகழ்ந்தது. பல நூற்றாண்டுகளாக யாழ்ப்பாணத்தின் அதிகார மையமாகத் திகழ்ந்த பெருமை இந்தக் கோட்டைக்கு உண்டு.
ஆனால், காலச்சக்கரம் இந்தக் கோட்டையின் மீதும் தன் கொடூரப் பார்வையைப் பதித்தது. முப்பது ஆண்டுகால உள்நாட்டுப் போரின் போது, இந்தக் கோட்டை மாபெரும் பேரழிவைச் சந்தித்தது. குண்டுவீச்சுகளாலும், மோதல்களாலும் கோட்டையின் உள்ளே இருந்த பல பழமையான கட்டிடங்களும், தேவாலயமும், மணிக்கூட்டுக் கோபுரமும் முற்றிலுமாகத் தரைமட்டமாக்கப்பட்டன. பல நூற்றாண்டுகளாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட வரலாற்றுச் சுவடுகள் அனைத்தும் போரின் கோரப்பிடியில் சிக்கிச் சிதைந்து போயின.
இருப்பினும், யாழ்ப்பாண தமிழர்களின் நெஞ்சுறுதியைப் போலவே, இந்தக் கோட்டையும் முற்றிலுமாக அழிந்துவிடவில்லை. போர் ஓய்ந்த பின்னர் நெதர்லாந்து அரசாங்கத்தின் கூட்டு முயற்சியால், இந்தக் கோட்டை மீண்டும் சிறப்பான முறையில் புனரமைக்கப்பட்டது. இன்று, தனது பழைய கம்பீரத்தின் எஞ்சிய சுவடுகளோடு, யாழ்ப்பாணக் கடல்நீரேரியின் அழகை ரசித்தபடி, சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவரும் ஒரு முக்கிய வரலாற்றுச் சின்னமாகக் காட்சியளிக்கின்றது. உடைந்த செங்கற்களும், சிதைந்த சுவர்களும் இன்றளவும் கடந்துபோன காலத்தின் கதைகளை நம் காதுகளில் கிசுகிசுத்துக் கொண்டே இருக்கின்றன.
யாழ்ப்பாணக் கோட்டை என்பது வெறும் கற்களால் எழுப்பப்பட்ட ஒரு தடுப்புச்சுவர் அல்ல; அது காலத்தின் ஓட்டத்தை, அதிகாரத்தின் வீழ்ச்சியை, மற்றும் மனித குலத்தின் மீண்டெழும் வல்லமையைப் பறைசாற்றும் ஒரு வரலாற்றுப் பாடம்.