கீழச்சேரிக் கோழி ‘பொற்கொற்றி’: நடுகல் மரபும் தமிழரின் தொல்நாகரிகமும்
கீழச்சேரிக் கோழி ‘பொற்கொற்றி’: நடுகல் மரபும் தமிழரின் தொல்நாகரிகமும்
போரில் வீரமரணம் அடைந்த மறவர்களுக்கு நடுகல் எழுப்பி வழிபடும் வழக்கம் தொல்தமிழ்ச் சமூகத்தில் தொன்றுதொட்டு இருந்து வந்துள்ளது. அதேபோல, கணவனை இழந்த துயரில் உடன்கட்டை ஏறிய பெண்களுக்குச் சதிகற்களும், ஊருக்குள் புகுந்த புலியோடு போராடி உயிர்நீத்த வீரர்களுக்குப் புலிக்குத்திக் கற்களும் எடுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், மனிதர்களுக்கு மட்டுமன்றி, தமக்காக உழைத்து, போரிட்டு, தன்னுயிர் ஈந்த விலங்குகளுக்கும் பறவைகளுக்கும் கூட நடுகல் எடுத்து நன்றிக் கடன் செலுத்தும் உயரிய பண்பாடு தமிழர்களிடம் இருந்துள்ளது. அதற்கு மிகச்சிறந்த வரலாற்றுச் சான்றாகத் திகழ்வதுதான் இந்த “கீழச்சேரிக் கோழி நடுகல்”.
நடுகல்லின் வரலாற்றுப் பின்னணி
இந்த அரிய நடுகல்லானது தமிழ்நாட்டின் காஞ்சிபுரம் மாவட்டம், செய்யாறு வட்டத்திற்கு உட்பட்ட கீழச்சேரி கிராமத்தில் உள்ள பிள்ளையார் கோவில் அருகே காணப்படுகிறது.
• காலம்: பொது ஆண்டு (கி.பி) 6-ஆம் நூற்றாண்டு.
• மொழி: தமிழ்.
• எழுத்து வடிவம்: வட்டெழுத்து (பழந்தமிழ் எழுத்துமுறை).
• கல்வெட்டு வாசகம்: “கீழச்சேரிக் கோழி (பொ)ற்கொற்றி”.
இக்கல்வெட்டில், சேவலின் உருவம் மிகவும் கம்பீரமாகக் கல்லில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. பண்டைய வழக்கில் சேவலையும் ‘கோழி’ என்ற பொதுப்பெயரிலேயே அழைக்கும் வழக்கம் இருந்துள்ளது.
‘பொற்கொற்றி’ – பெயரிலக்கியச் சிறப்பு
இந்த நடுகல்லின் மிகச் சுவாரஸ்யமான செய்தியே, அந்தச் சேவலுக்கு இடப்பட்டுள்ள பெயர்தான். கல்வெட்டில் இச்சேவல் ‘பொற்கொற்றி’ என்று அழைக்கப்பட்டுள்ளது.
‘கொற்றி’ என்ற சொல்லுக்குப் பழங்குடி திராவிடச் சொற்பிறப்பியலில் சேவல் அல்லது கோழி என்று பொருளுண்டு. வீரம் பொருந்திய கொற்றவையைக் குறிக்கும் சொல்லாகவும் இது ஆளப்பட்டுள்ளது. அதோடு ‘பொன்’ என்ற அடைமொழியையும் சேர்த்து ‘பொற்கொற்றி’ (பொன் + கொற்றி) எனப் பெயரிட்டுள்ளனர். ஒரு போர்ச் சேவலுக்குத் தங்கத்திற்கு நிகரான அடைமொழியைக் கொடுத்துச் செல்லப் பெயரிட்டு அழைத்திருப்பது, அந்தப் பறவையின் மீது அதன் உரிமையாளரும் அந்த ஊர் மக்களும் கொண்டிருந்த அதீத அன்பையும், மதிப்பையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
சண்டைக் கோழியும் வீர மரபும்
பண்டைய தமிழகத்தில் காளை அடக்கும் ஏறுதழுவுதல் (ஜல்லிக்கட்டு) எத்துணை வீர விளையாட்டாகக் கருதப்பட்டதோ, அதே அளவு வீரமும் கௌரவமும் நிறைந்ததாகச் சேவல் சண்டை (கோழிப்போர்) கருதப்பட்டுள்ளது.
சங்க இலக்கியங்களான குறுந்தொகை மற்றும் அகநானூறு ஆகியவற்றிலும், இலக்கண நூலான புறப்பொருள் வெண்பா மாலையிலும் போர்ச் சேவல்கள் குறித்த பதிவுகள் பரவலாகக் காணப்படுகின்றன.
• ஊர்ப்பெருமை: அக்காலத்தில், ஊர்களுக்கு இடையே நடைபெறும் சேவல் சண்டைகள் அந்தந்த ஊரின் கௌரவப் பிரச்சனையாகப் பார்க்கப்பட்டன. மேலச்சேரிக்கும் கீழச்சேரிக்கும் இடையே ஊர்ப் பெருமைக்காகப் பல போட்டிகள் நடந்திருக்கலாம்.
• வீரமரணம்: கீழச்சேரியின் மானத்தைக் காப்பதற்காக, இந்தப் ‘பொற்கொற்றி’ சேவல் மற்றொரு வலிமையான சேவலோடு (அல்லது எதிரி ஊர் சேவலோடு) இறுதிவரை கடுமையாகப் போரிட்டு வீரமரணம் அடைந்திருக்க வேண்டும். அதன் தியாகத்தைப் போற்றும் வகையிலேயே கீழச்சேரி மக்கள் இந்த நடுகல்லை எழுப்பியுள்ளனர்.
தமிழரின் பண்பாட்டுப் பெருமை
இந்த நடுகல் வெறும் ஒரு கல்வெட்டு அல்ல; இது பழந்தமிழரின் வாழ்வியலையும், உயர்ந்த சிந்தனையையும் படம்பிடித்துக் காட்டும் காலக்கண்ணாடி.
1. நன்றியுணர்வு: தமக்காகப் போரிட்டு மாண்ட ஒரு சிறிய பறவைக்கும், மாபெரும் போர் வீரனுக்கு அளிக்கும் அதே மரியாதையை வழங்கி நடுகல் எடுக்கும் தமிழரின் அளப்பரிய நன்றியுணர்வு இதில் மிளிர்கிறது.
2. உயிர்களிடத்தில் அன்பு: மனிதன் வேறு, விலங்கு வேறு எனப் பிரிக்காமல், தன் வாழ்வோடு இரண்டறக் கலந்த சக உயிர்களாகப் பறவைகளைப் பாவித்த தொல்தமிழரின் ஆழ்ந்த சூழலியல் மற்றும் விலங்குநேயச் சிந்தனைக்கு இது ஒரு தலைசிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
முடிவுரை:
போர் முனையில் வாளேந்தி நிற்கும் வீரனுக்கு நடுகல் எடுப்பது மரபு. ஆனால், தன் ஊரின் புகழைக் காக்கப் போரிட்டு மாண்ட ஒரு சேவலுக்காக நடுகல் எடுத்து, அதன் பெயரை வரலாற்றில் பொறித்து வைத்த கீழச்சேரி மக்களின் செயல், தமிழ்ப்பண்பாட்டின் தனித்துவமான மற்றும் உணர்வுப்பூர்வமான பக்கத்தை உலகிற்குப் பறைசாற்றுகிறது. ‘பொற்கொற்றி’ வெறும் பறவை அல்ல; அது கீழச்சேரி மக்களின் தீரத்தின் பெருமித அடையாளம்!
கட்டுரையாளர்: ஆறகளூர் பொன்.வெங்கடேசன்
தலைவர்: சேலம் வரலாற்று ஆய்வு மையம்
0 Comments