இன்று நாம் மன்னார் மண்ணில் கால்பதிக்கின்றோம்

ஊர் நோக்கி
இன்று நாம் மன்னார் மண்ணில் கால்பதிக்கின்றோம்

இன்று நாம் மன்னார் மண்ணில் கால்பதிக்கின்றோம்

இன்று நாம் மன்னார் மண்ணில் கால்பதிக்கின்றோம். கடலையும் நிலத்தையும் இணைக்கும் ஒரு பழம்பெரும் துறைமுகப் பண்பாட்டின் நடுவே, ஈழவளநாட்டைச் ‘சிவபூமி’ எனப் போற்றுவதற்கு மூலக்கருவாக விளங்கும் ஐந்து ஈஸ்வரங்களில் ஒன்றான ‘திருக்கேதீஸ்வரம்’ திருத்தலத்தை நோக்கித்தான் நமது இன்றைய பயணம் அமையவிருக்கின்றது. தேவாரத்தில் பாடப்பட்ட பெருமையும், தொல்லியல் அடுக்குகளில் புதைந்து கிடக்கும் மாபெரும் நிலப்பரப்பும், இன்றும் பக்தர்களின் அரோகரா கோஷத்தால் உயிர்ப்புடன் துடிக்கும் விழாக்களும் ஒன்றாகச் சங்கமிக்கும் ஒரு அற்புதப் புண்ணிய பூமி இதுவாகும்.

திருக்கேதீஸ்வரம் என்ற பெயரின் தோற்றத்தைத் தேடிப் போனால், நவகிரகங்களில் ஒன்றான ‘கேது’ பகவான் சிவபெருமானை நோக்கித் தவம் செய்து பேறுபெற்ற இடமாக இது அமைந்ததனால் இப்பெயர் வந்ததாகப் புராண மரபுகள் கூறுகின்றன. திருஞானசம்பந்தர் மற்றும் சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் ஆகியோரால் தேவாரம் பாடப்பெற்ற ஈழத்தின் பெருமைமிக்க திருத்தலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். குறிப்பாக, “வங்கம் மலிகின்ற கடல் மாதோட்ட நன்னகரிற்… பாலாவியின் கரைமேல்… திருக்கேதீச்சரத்தானே” என்று சுந்தரர் பாடிய அந்த ஒற்றை வரியில், கடலும், மாதோட்டம் என்ற துறைமுக நகரமும், அங்கு ஓடும் பாலாவித் தீர்த்தமும் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டு, இந்த ஆலயத்தின் புவியியல் அமைப்பு பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே கவிதை மொழியில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இந்தத் திருத்தலத்தின் வரலாற்றை, அதனைச் சுற்றியுள்ள ‘மாந்தை’ அல்லது ‘மாதோட்டம்’ என்றழைக்கப்படும் பழம்பெரும் துறைமுக நகரத்திலிருந்து நாம் பிரித்துப் பார்க்க இயலாது. பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், கிழக்கு மற்றும் மேற்கு நாடுகளை இணைக்கும் உலகளாவிய கடல்சார் வர்த்தகத்தின் மாபெரும் மையமாக இந்த மாந்தை நகரம் திகழ்ந்துள்ளது. இங்கு நடந்த அகழ்வாய்வுகளில் தமிழ், சிங்களம், மற்றும் அரபு மொழியின் ‘குஃபி’ எழுத்துக்களாலான கல்வெட்டுகள் கிடைத்துள்ளன. இது, பல நாடுகளைச் சேர்ந்த வியாபாரிகளும், பல்வேறு பண்பாடுகளும் ஒன்றாகக் கலந்த ஒரு சர்வதேச நகரத்தின் புனிதமான ஆன்மீக மையமாகத் திருக்கேதீஸ்வரம் விளங்கியதை உறுதிசெய்கின்றது.

ஆனால், பல நூற்றாண்டுகளாகச் சைவத்தின் செழுமையோடும், வர்த்தகப் பெருமையோடும் விளங்கிய இந்தத் திருத்தலம், காலத்தின் கொடூரமான தாக்குதலுக்குத் தப்பவில்லை. கி.பி. ஆயிரத்து ஐந்நூற்று எண்பத்தொன்பதாம் ஆண்டு வாக்கில், போர்த்துக்கேயர்களின் படையெடுப்பால் இந்த மாபெரும் ஆலயம் முற்றிலுமாக இடிக்கப்பட்டு, தரைமட்டமாக்கப்பட்டது. ஆலயத்தின் கற்கள் அனைத்தும் மன்னார் கோட்டையைக் கட்டுவதற்காகக் கொண்டு செல்லப்பட்டன. அதன் பின்னர் சுமார் முந்நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, இந்த மாபெரும் புண்ணிய பூமி எவ்வித அடையாளமும் இன்றி, அடர்ந்த வனத்திற்குள் புதையுண்டு போனது ஈழத்தமிழர் வரலாற்றின் ஒரு தீராத பெருந்துயரமாகும்.

எனினும், நிரந்தரமாக அழித்துவிட முடியவில்லை. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், ஸ்ரீலஸ்ரீ ஆறுமுக நாவலர் போன்ற சைவப் பெரியார்களின் மாபெரும் முயற்சியால் ஒரு வரலாற்றுத் திருப்புமுனை ஏற்பட்டது. ஆயிரத்து எண்ணூற்று தொண்ணூற்று நான்காம் ஆண்டு வாக்கில், அடர்ந்த காட்டுக்குள் புதையுண்டு கிடந்த திருக்கேதீஸ்வரத்தின் பழைய மகாலிங்கம், நந்தி, மற்றும் விநாயகர் சிலைகள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. பலருடைய தியாகங்களுக்குப் பிறகு, ஆயிரத்துத் தொளாயிரத்து மூன்றாம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் இருபத்தி எட்டாம் திகதி மீண்டும் ஒரு புதிய பிரதிஷ்டை அங்கு நடைபெற்றது. இது வெறுமனே ஒரு கட்டிடம் மீண்டும் கட்டப்பட்ட நிகழ்வல்ல; இது ஒரு சமூகத்தின் பண்பாட்டு மீட்சியின் அடையாளமாகும்.

அதன் தொடர்ச்சியாக, ஆயிரத்துத் தொளாயிரத்து நாற்பத்தெட்டாம் ஆண்டு ‘திருக்கேதீஸ்வரத் திருப்பணிச் சபை’ உருவாக்கப்பட்டு, பாலாவித் தீர்த்தம் மீளமைக்கப்பட்டது. ஆயிரத்துத் தொளாயிரத்து ஐம்பத்திரண்டு மற்றும் ஆயிரத்துத் தொளாயிரத்து எழுபத்தாறாம் ஆண்டுகளில் மாபெரும் கும்பாபிஷேகங்கள் அரங்கேறின. ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக முப்பது ஆண்டுகால உள்நாட்டுப் போர் இந்தத் தலத்தையும் விட்டுவைக்கவில்லை. போர்ச் சூழலால் சுமார் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் வழிபாடுகள் இன்றி மூடப்பட்டிருந்த இந்த ஆலயம், இரண்டாயிரத்து இரண்டாம் ஆண்டு மீண்டும் திறக்கப்பட்டது, வலிகளும் மீட்சியும் கலந்த ஒரு வரலாற்று அத்தியாயமாகும்.

இன்று, இந்திய அரசாங்கத்தின் தொல்லியல் துறை மற்றும் மாமல்லபுரம் கட்டிடக்கலைச் சிற்பக் கலைஞர்களின் மாபெரும் உதவியோடு, ஆகம விதிகளுக்கு அமைய மிக நேர்த்தியான சிற்ப வேலைப்பாடுகளுடன் சர்வதேசப் பாரம்பரியத் தரத்தில் இந்த ஆலயம் மீளமைக்கப்பட்டுள்ளது. வருடாந்திர மகா சிவராத்திரி நன்னாளில், நாட்டின் பல பாகங்களிலிருந்தும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் பாலாவி நதிக்கரையில் சங்கமித்து, நீராடி, ஈசனை வழிபடுவது, இது காலங்களை வென்று வாழும் ஒரு திருத்தலம் என்பதற்குச் சான்றாக அமைகின்றது.

திருக்கேதீஸ்வரம் என்பது வெறும் கற்களால் கட்டப்பட்ட ஒரு சாதாரணக் கோவில் அல்ல; அது ஈழத்தமிழர்களின் தொன்மை, அதிகார வீழ்ச்சி, மற்றும் சாம்பலிலிருந்து மீண்டெழும் வல்லமை ஆகியவற்றைப் பறைசாற்றும் ஒரு வரலாற்றுப் பொக்கிஷமாகும்.