ஊர் நோக்கி – ‘நயினாதீவு’

ஊர் நோக்கி – ‘நயினாதீவு’

பெருங்கடலின் நடுவே, காலத்தால் வரையறுக்க முடியாத ஒரு மாபெரும் ரகசியம் உறங்குகிறது என்றால் உங்களால் நம்ப முடிகிறதா? அலைகள் தாலாட்டும் அந்தத் தனித்தீவுதான் ‘நயினாதீவு’. நிலத்தோடு நிலமாகச் சென்று பார்ப்பதல்ல இந்தப் பயணம்; கடல்நீரைக் கிழித்துக்கொண்டு, நீலக்கடலின் மடியில் மிதந்து செல்லும் ஒரு சிலிர்ப்பான தேடல் இது. தூரத்தில்… ஒரு சிறு புள்ளியாகத் தோன்றி, படகு நெருங்க நெருங்க மாபெரும் கோபுரமாக நம் கண்களுக்குள் விரியும் அந்தப் பிரம்மாண்டம்தான், ஈழத்தின் காவல் தெய்வம் வீற்றிருக்கும் ‘நயினை நாகபூசணி அம்மன் ஆலயம்’.

ஈழத்து வரலாற்றின் ஆணிவேரைத் தேடிப் போனால், அது நம்மைக் கொண்டுபோய் நிறுத்தும் இடம் ‘நாகர்’ இனம். ஈழத்தின் ஆதிக்குடிகளான அந்த நாகர்கள் தங்களின் காவல் தெய்வமாக, நாகங்களின் சொரூபமாக வழிபட்ட இடமே இந்தப் புனித நிலம். இது சாதாரண மண்ணல்ல; அகிலத்தைப் படைத்துக் காக்கும் அன்னை பராசக்தியின் ‘புவனேஸ்வரி பீடம்’ வீற்றிருக்கும் மகத்தான சிம்மாசனம். பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாகக் கடல் கடந்தும் இதன் பக்திப் பெருமை உலகெங்கும் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.

ஆனால், காலம் எப்போதும் ஒரே சாந்தமாக இருப்பதில்லையே! கி.பி. ஆயிரத்து அறுநூற்று இருபதுகளில், இந்தத் தீவின் கரைகளில் அந்நியப் படையெடுப்புகளின் பேரலைகள் மோதின. போர்த்துக்கேயர்களின் பீரங்கிக் குண்டுகளால், இந்த மாபெரும் கலைப்பொக்கிஷம் சிதைக்கப்பட்டு மண்ணோடு மண்ணானது. ஆனால், அவர்கள் செங்கற்களைத்தான் இடித்தார்களே தவிர, மக்களின் நம்பிக்கையை அல்ல! அன்னை நாகபூசணியின் மீதிருந்த அடங்காத பக்தியால், பல தலைமுறைகள் கடந்து, யாழ்ப்பாண மக்களின் வியர்வையாலும் நெஞ்சுறுதியாலும் அதே இடத்தில் முன்னிலும் கம்பீரமாக இன்று உயர்ந்து நிற்கிறது இந்தக் கோபுரம்.

நயினாதீவின் திருவிழா நாட்களைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா? ஒருபுறம் கடலின் ஆர்ப்பரிப்பு, மறுபுறம் பல ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களின் ‘அரோகரா’ என்ற பக்தி முழக்கம். தாயைக் காணத் துடிக்கும் பிள்ளைகளாக, கடல் கடந்து வரும் பக்தர்களின் வெள்ளத்தில், அன்னை தேரிலே வலம் வரும் அந்தக் காட்சி… சில விநாடிகள் நம்மை இந்த உலகத்தையே மறக்கச் செய்துவிடும். எத்துனை துயரங்கள் வந்தாலும், வலிகள் சூழ்ந்தாலும், தன்னை நாடி வரும் ஈழத்தமிழர்களின் கண்ணீரைத் துடைக்கும் கருணைத் தெய்வமாக அவள் இன்றும் கடலோரத்தில் வீற்றிருக்கிறாள்.

நயினாதீவு… வெறும் ஒரு சுற்றுலாத் தலமோ, தனித்தீவோ அல்ல. அது தமிழர்களின் தொன்மைக்கும், வீழாத நம்பிக்கைக்கும் கடலுக்கு நடுவே கட்டப்பட்ட ஒரு மாபெரும் நினைவுச் சின்னம்.