கந்தரோடை விகாரை: தொல்பொருள் என்ற போர்வையில் மற்றுமொரு கட்டமைக்கப்பட்ட தமிழின அழிப்பு

சிங்களமயமாக்கல்
கந்தரோடை விகாரை: தொல்பொருள் என்ற போர்வையில் மற்றுமொரு கட்டமைக்கப்பட்ட தமிழின அழிப்பு

காவியுடை தரித்த காணி அபகரிப்பும், அதற்கு காவல் நிற்கும் இராணுவமும்.

தமிழர் தாயகத்தின் தொன்மை வாய்ந்த நிலப்பரப்பான யாழ்ப்பாணம், கந்தரோடையில், சட்டத்தின் ஆட்சியையும், உள்ளூர் அதிகாரத்தையும் துச்சமென மதித்து, ஒரு பௌத்த விகாரை அமைக்கப்படும் செய்தி, ஒரு சாதாரண கட்டுமான மீறல் அல்ல. இது, சிங்களப் பேரினவாத சிறிலங்கா அரசால், தசாப்தங்களாகத் தமிழர் மீது திணிக்கப்படும் கட்டமைப்புசார் இனப்படுகொலையின் மற்றுமொரு கோரமான அத்தியாயம். இராணுவ முகாமின் நிழலில், பேரினவாத பிக்கு ஒருவரால் முன்னெடுக்கப்படும் இந்த அத்துமீறல், தமிழர் தாயகத்தில் ஆக்கிரமிப்பின் ஆணிவேர்கள் எவ்வளவு ஆழமாக ஊடுருவியுள்ளன என்பதற்கு மற்றுமொரு சாட்சி.

கந்தரோடை: குறிவைக்கப்படும் தமிழரின் வரலாற்றுத் தொட்டில்: முதலில், நாம் ஒன்றைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். இது மதங்களுக்கிடையிலான பிரச்சினை அல்ல. இது, ஒரு இனத்தின் வரலாற்று வேர்களை அறுத்து, அவர்களின் பூர்வீக நிலத்தை அந்நியமாக்கும் ஒரு அரசியல் ஆக்கிரமிப்பு. கந்தரோடை என்பது வெறும் நிலப்பரப்பல்ல; அது பல்லாயிரம் ஆண்டு காலத் தமிழரின் வரலாற்றுத் தொட்டில். அங்குள்ள தொல்பொருள் எச்சங்கள், தமிழர்களின் தொன்மையான நாகரிகத்தின் மிச்சங்கள். ஆனால், சிங்களப் பேரினவாத அரசோ, தனது “தொல்பொருள்” என்ற போலி முகமூடியை அணிந்துகொண்டு, தமிழர் வரலாற்றுத் தடயங்கள் அனைத்தையும் சிங்கள-பௌத்த வரலாற்றுடன் இணைக்கும் ஒரு மாபெரும் வரலாற்றுத் திரிபுபடுத்தல் போரை நடத்திக்கொண்டிருக்கிறது. குருந்தூர்மலையில் அரங்கேறியதன் தொடர்ச்சியே இன்று கந்தரோடையில் அரங்கேறுகிறது.

பேரினவாதத்தின் மும்மூர்த்திகள்: பிக்கு, இராணுவம், அரச திணைக்களம்:

தமிழர் தாயகத்தில் நிகழும் ஒவ்வொரு நில அபகரிப்பிலும், இந்த மூன்று சக்திகளின் கூட்டணி தெளிவாகத் தெரியும்.

பேரினவாத பிக்குகள்: காவியுடையைத் தரித்துக்கொண்டு, ஆன்மீகத்தின் பெயரால், காணி அபகரிப்பின் முதல் அடியை எடுத்து வைப்பவர்கள் இவர்களே. சட்டத்தை மதிக்க மாட்டார்கள், உள்ளூர் மக்களை அச்சுறுத்துவார்கள். இவர்களின் செயல், ஒரு ஆன்மீகத் தேடல் அல்ல; அது ஒரு திட்டமிட்ட நில அபகரிப்பின் தொடக்கம்.
இராணுவம்: இந்த சட்டவிரோதக் கட்டுமானங்களுக்குப் பாதுகாப்பாகவும், அதை எதிர்க்கும் தமிழ் மக்களை அச்சுறுத்தும் கவசமாகவும் இராணுவம் செயற்படுகிறது. இராணுவ முகாமிற்கு அருகில் இந்தக் கட்டுமானம் நடப்பதன் காரணமே, “எங்களைக் கேட்க இங்கு யாருமில்லை” என்ற அதிகாரத் திமிரின் வெளிப்பாடுதான்.
அரச இயந்திரம்: உள்ளூர் தமிழ் மக்களின் பிரதிநிதிகளைக் கொண்ட பிரதேச சபையின் அனுமதியை இவர்கள் பெறுவதில்லை. ஏனெனில், தங்களுக்குப் பின்னால் தொல்பொருள் திணைக்களம், வனவளத் திணைக்களம் போன்ற சிங்கள மேலாதிக்க சிந்தனை கொண்ட அரச திணைக்களங்கள் துணைநிற்கும் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியும்.

இது இன அழிப்பின் ஒரு வடிவமே:

ஒரு இனத்தை அழிப்பது என்பது, அவர்களை ஆயுதங்கள் கொண்டு கொல்வது மட்டுமல்ல. அவர்களின் நிலத்தைப் பறிப்பது, அவர்களின் வரலாற்றை அழிப்பது, அவர்களின் கலாச்சாரச் சின்னங்களைச் சிதைப்பது, அவர்களின் வழிபாட்டுத் தலங்களை மாற்றுவது, அவர்களின் இருப்பையே கேள்விக்குள்ளாக்குவது என அனைத்துமே இன அழிப்பின் வெவ்வேறு வடிவங்களாகும். கந்தரோடையில் இன்று நடப்பது அதுதான்.

ஒரு பௌத்த மத்திய நிலையத்தை அமைப்பதன் மூலம், அந்தப் பகுதிக்குள் திட்டமிட்ட சிங்களக் குடியேற்றங்களை ஏற்படுத்தி, காலப்போக்கில் கந்தரோடையின் இனப் பரம்பலையே சிதைத்து, அதை ஒரு சிங்கள-பௌத்த பிரதேசமாக மாற்றுவதே இவர்களின் நீண்டகால நோக்கம். இது, ஆயுதமின்றி நடத்தப்படும் ஒரு பண்பாட்டுப் போர்.

ஆகவே, கந்தரோடையில் இன்று எழுவது வெறும் கட்டடமல்ல; அது தமிழர் தாயகத்தின் மீதான மற்றுமொரு ஆக்கிரமிப்புச் சின்னம். இந்த அத்துமீறலைத் தடுத்து நிறுத்தத் தவறினால், நாளைய வரலாறு நம்மை மன்னிக்காது. இது, ஒரு நிலத்திற்கான போராட்டம் மட்டுமல்ல; நமது இருப்புக்கான போராட்டம்.